Onderzoekslijnen

Virtuele cultuurparticipatie: Cultuurlab blijft zich toeleggen op het meten, bergijpen en verklaren van virtuele cultuurparticipatie in Vlaanderen. Enerzijds zal dit gebeuren via survey-onderzoek naar cultuurparticipatie, anderzijds via kwalitatieve studie naar de diepere betekenis van virtuele cultuurbeleving.
Multiliteracy: culturele en digitale geletterdheid dienen gecombineerd te worden in de context van virtuele cultuurparticipatie. Ontstaan er ook nieuwe vormen van geletterdheid, bijvoorbeeld door de combinatie van gaming en cultuur?
Participatie als bottum-up creatie: indexeringsmodellen vanuit de gebruiker (social tagging) lijken meer en meer de gebruikelijke taxonomieën aan te tasten. Gebruikers gaan zelf inhoud ordenen en hierover communiceren met anderen. Kunnen deze evoluties de cultuurbeleving veranderen? Welke impact heeft dit dan op de aanbieders? Naast het gebruik van social software (om online sociale netwerken te onderhouden of op te bouwen) gaan participanten ook zelf content kunnen creëren. Hoe wordt deze content ingepast in een digitale culturele canon? En wat dan met de kwaliteitscontrole?

Mapping e-cultuur initiatieven: Cultuurlab blijft de evolutie inzake e-cultuur initiatieven op de voet volgen. Op geregelde tijdstippen wordt de sector doorgelicht en worden evoluties en nieuwe tendezen geduid. Aan de hand van vernieuwende cases (eventueel ook buiten de culturele sector) wordt getoond wat de opportuniteiten en valkuilen zijn binnen het domein van e-cultuur.
Aanbiedersmodellering: nieuwe en alternatieve aanbod- en distributiemodellen voor digitale inhoud maken het mogelijk om crosskanaal/crossmedia/crosssectoraal culturele inhoud aan te bieden en te distribueren. Deze evolutie roept verschillende vragen op:

Naast de indexering vanuit de gebruikers zullen aanbieders culturele inhoud blijven distribueren via top-down taxonomieën. Welke metadatamodellen dienen gebruikt te worden binnen de verschillende sectoren om de inhoud te omschrijven? Hoe kunnen die metadatamodellen op elkaar worden afgestemd bij crosssectorale en crossmedia-inhoud?
Crosssectoraal aanbod en nieuwe indexeringsmechanismen vanuit de gebruiker stellen de klassieke rol van culturele instellingen in vraag. Zijn deze instellingen hierop voorbereid? Bestaan er mechanismen om tegemoet te komen aan deze evolutie?
Ook de verhouding tussen publieke en private aanbieders zal binnen deze nieuwe context onder druk staan. Zijn er mogelijkheden voor publiek/private samenwerkingen? En welke rol dienen de publieke providers op te nemen? Dienen zij een breed publieksbereik en culturele diversiteit te garanderen in een virtuele culturele context?

ICT als participatieverhogend/bevorderend instrument: virtuele en reële cultuur zullen steeds meer aan elkaar gelinkt worden. Streams van concerten zullen bijvoorbeeld dienen als teaser, maar ook als digitale souvenir. Digitale inhoud kan dus enerzijds beschouwd worden als einddoel op zich. Maar ook de link naar zogenaamd reële cultuur blijft belangrijk. In dit luik staan deze mechanismen en de noodzaak aan businessmodellen voor deze nieuwe praktijken centraal.